ลูกสาวนายช่าง*

Entry นี้จะขอเกริ่นถึงเหตุการณ์เริ่มต้นก่อนนะคะ ^^

ไนท์เคยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนช่วงปี 2005-2006 ค่ะ
ประเทศที่ไปแลกเปลี่ยนมาคือ แอฟริกาใต้
ต่อจากนี้ขอเรียกว่า SA .... [ South Africa ] นะคะ ^^

มีหลายๆคนถามว่า ทำไมถึงต้องเป็น SA
เหตุผลแรกๆที่ไนท์ตอบก็คือ .... ไม่อยากจะไปอเมริกาค่ะ
เป็นคำตอบที่ค่อนข้างแสดงความยโสน่าดู 555+
เพราะในความคิดคือ "ใครๆก็ไปอเมริกา" โดยเฉพาะเด็กแลกเปลี่ยน
เลยอยากจะไปที่ๆไม่ค่อยมีใครไป หรือ ประเทศไหนก็ได้ที่ไม่ใช่อเมริกา

ครั้งแรกเห็นป้ายประกาศที่โรงเรียนที่เรียนอยู่ตอนนั้น
พอเห็นชื่อประเทศที่เขายกตัวอย่างมา
ได้แก่ อเมริกา เยอรมันี และ แอฟริกาใต้

อยากจะบอกว่า ตอนแรกที่เห็นชื่อประเทศ SA แอบหัวเราเยาะด้วย
พลางชี้ไปที่ป้ายแล้วพูดกับเพื่อนว่า "ใครจะไปฟะ แอฟริกาใต้"
สุดท้าย ... ก็แกนั่นล่ะ = ="

ในตอนแรกนั้น คิดว่าจะขอทุนไปเยอรมันีค่ะ
แต่อายุดันเกินที่เขากำหนดไป 3 เดือน T_T อดเลยซะงั้น
เหลือตัวเลือกให้แค่ อเมริกา และ แอฟริกาใต้
จึงจำต้องเลือก SA ....

ซึ่งทำเอาพ่อไนท์ปลื้มมาก
เพราะประเทศนี้ มันค่อนข้างหาโอกาสไปอยู่นานๆได้ยาก
เป็นประเทศที่เศรษฐกิจกำลังไปได้สวย กำลังโตได้ที่เลย

แต่ที่เราทุกคนเพิ่งมาค้นพบทีหลัง (ตามประสาคนไม่ค่อยตามข่าว) คือ
SA เป็นประเทศที่ได้ชื่อว่า อันตรายมากที่สุดในโลกด้วยเช่นกัน
เท่าที่รู้ว่า อัตราคดีในเรื่องของการข่มขืนก็เป็นอันดับ 1 ของโลกไปแล้ว

แต่ ... ไม่รู้ล่ะ ... ได้โอกาสมาแล้วก็ต้องไป เอิ๊กๆๆ

นอกจากนี้ SA ยังมีภาษาราชการถึง 12 ภาษา
แม่เจ้า ... ไม่รู้จะมีอะไรมากมาย
แต่ก็มีไม่มากเท่าไหร่ที่สามารถพูดได้ครบ ^^
เท่าที่เห็นที่เขาพูดกันได้คล่องๆก็จะเป็น
อังกฤษ / อัฟริคานส์ / ซูลู และ ซูตู
ช่องข่าวก็จะมีข่าวสำหรับแต่ละภาษาไป ^^"
วุ่นวายดี .... ฮ่าๆๆ

อย่างไรก็ตาม ...
ไนท์ก็อยู่ไม่ถึงปีค่ะ ^^ ขอกลับก่อนหลังจากอยู่ได้ 8 เดือน
ไม่ใช่ว่าอยู่ไม่ได้แล้วกลับแต่อย่างใด
แต่คิดว่ากลับมาเพื่อที่จะได้จัดการเรื่องอนาคตให้เสร็จ
และ 8 เดือนนี้ เราก็ได้เห็นอะไรๆมามากพอแล้ว
จึงตัดสินใจกลับค่ะ ^^

:
:
:

โครงการที่ไนท์ได้รับโอกาสนี้
จะไม่ขอเอ่ยนามนะคะ ... เพราะหลังจากนี้ Part ต่อๆไปจะมีเรื่องไม่ค่อยดี
ไม่อยากทำให้เขาเสียหาย เพราะหลังจากเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น
ทางโครงการก็ได้ยอมเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงบ้างไปแล้วค่ะ
( เฮ้อ ... ช่างเป็นบุญของเด็กรุ่นหลังพวกไนท์ )

เป็นอีกปีที่หนักหนาสาหัสมากสำหรับไนท์
เป็นปีที่ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
เป็นปีที่ทำให้ได้รู้ว่า ไนท์ยังค่อนข้างต้องการ พ่อแม่ มากแค่ไหน
ใช่ว่าจะเป็นลูกแหง่อะไรนะคะ
แต่เวลาที่เราเจอเรื่องร้ายๆ เวลาที่ต้องร้องไห้
สองคนแรกที่นึกถึง และยังคงเป็นอยู่ทุกวันนี้
ก็คือ พ่อแม่ของเรา นี่ล่ะค่ะ ^^

ตอนอยู่นู่น ทำพวกท่านหัวใจแทบสลายไปหลายรอบ
ทำอะไรไว้หลายอย่าง ... พูดง่ายๆก็ดื้ออยู่นะ แต่ดื้ออย่างมีเหตุผล
เข้าข้างตัวเองมากมาย 55555+

:
:
:

ข้อมูลที่คุณไม่ต้องการจะรู้ แต่อยากจะบอก ^^ ::
วันเดินทางไป ...... 14 กรกฎาคม 2548
วันเดินทางกลับ ...... 18 มีนาคม 2549
จำนวน Host Family ...... 3 ครอบครัว ( 1 อาทิตย์ / 2 เดือนนิดๆ / 6 เดือนเศษ )
โรงเรียนที่ไปศึกษา ...... Oakdale กับ Fred Norman

:
:
:

ก่อนถึงวันเดินทาง ก็ทำไนท์ทะเลาะกับแม่ไปหลายเรื่อง
ไนท์งี่เง่าไง = =" กว่าจะได้ไปนี่มีเอกสารเยอะแยะมากมาย
จนตอนนั้นยังเด็กๆเลยหงุดหงิดเอา ทั้งๆที่แม่จัดการให้แทบทุกอย่าง
แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี ^^ เสียเงินไปหลายบาท = ="

พอวันเดินทางมาถึง ทางโครงการก็เกือบจะทำให้ไม่ได้ไปซะแล้ว
เครื่องจะเดินทางถ้าจำไม่ผิดจะประมาณ 6 โมงไม่ก็ 1 ทุ่ม
2 ชม. ไปพักที่สิงค์โปร์ก่อน แล้วค่อยต่อ 10 ชม. ไปยัง Johannesburg ที่ SA
ซึ่งเราก็ควรจะได้ Check in กันประมาณ 4 โมงเป็นอย่างน้อย
ทางโครงการก็นัดไว้อย่างนั้น

แต่พอเอาเข้าจริงๆ
จะ 5 โมงแล้ว เจ้าหน้าที่จากทางโครงการยังไม่มาสักคน = =
แล้ว Passport + Visa + Ticket ก็อยู่กับพวกเจ๊นั่นล่ะ
เขามาถึงประมาณ 5 โมงเศษ ทำเสียวให้พวกเรากันทุกคน

ตอนที่ลากันไนท์ไม่ได้ร้องไห้ ^^"
พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ร้อง
ก็แค่ปีเดียว แปปๆก็ผ่านไป ฮิ้วๆๆๆ
แต่ตอนที่กำลังจะผ่านด่านไปแล้ว
หันไปเห็นพ่อกับแม่โบกมือมาให้
ก็ช้ำใจแปลกๆอยู่เหมือนกัน T-T

พ่อกับแม่ไนท์ ....
ค่อนข้างเป็นปลื้มที่ไปแลกเปลี่ยนแล้วไปประเทศแบบนั้น
ท่าทางเขาภูมิอกภูมิใจมาก หลังจากไล่แล้วไล่อีกให้ไปหาโครงการสอบ

ดังนั้น เขาสองคนจึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผล
ที่ทำให้ไนท์ดื้อและรั้นกับคนที่นู่นค่อนข้างมากนัก
เหตุการณ์อื่นๆ จะค่อยๆทยอยๆเล่านะคะ ^^

xoxo