ลูกสาวนายช่าง*

Warning ::
Entry นี้ไม่มีอะไรเท่าไหร่นะ ^^"

เคยฟังเพลงแล้ว Into it มากๆกันบ้างไม๊
ไนท์เป็นอย่างบ่อย = =" เป็นคนร้องไห้ง่ายเป็นทุนเดิมแล้ว
ถ้ามีอะไรมาสะกิดนิดๆ จะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่

:
:

สองเพลงแรก ที่เป็นเพลงต้องห้ามของไนท์คือ
1. กำลังใจ จาก วงโฮป
2. เก็บตะวัน จาก อิทธิ พลางกูร

เป็นสองเพลงที่ทำให้นึกถึงวันที่ทางบ้านกำลังมีปัญหาหนัก
ในช่วงปี 40 - 44 .... เป็นปีที่ยากลำบากมาก จากที่เคยๆมีกลายเป็นไม่มี
ตอนนั้นไนท์ยังเด็ก แต่ก็ยังพอเห็นว่า พ่อกับแม่สู้เพื่อลูกแค่ไหน

วันหนึ่งแม่เล่าให้ฟังว่า ...
ช่วงนั้น พ่อไนท์เคยคลอเพลง กำลังใจ ตามวิทยุ แล้วน้ำตาท่านก็ไหล

ประโยคสั้นๆที่เขียนข้างบนนี้
ทำไนท์ร้องไห้ไปได้แล้วหลายนาที

เพลงเก็บตะวัน ... อาจจะไม่มีอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยตรง
แต่เนื้อหาเพลงพอได้ยินทีไร จะนึกถึงความลำบากของพ่อแม่ในวันเก่าๆทันที

มีอยู่ครั้งตอนไปพักที่สมุย ไปทานอาหารกับพ่อแม่ที่สวนอาหาร
มีดนตรีสดเล่นให้ฟังกัน บรรยากาศสบายอกสบายใจ
แต่แล้ว เฮียที่เล่นดนตรี ก็เล่นสองเพลงนี้ิติดๆกัน
= =" เขาคงไม่รู้หรอก แต่เพลงที่เล่นนี่ แทบจะทำไนท์ลงไปดิ้นพรากๆที่พื้น

:
:

เพลงต่อมาคือ Tears in Heaven ของ Eric Clapton

เพลงนี้ถ้าจำไม่ผิด เขาได้แต่งให้ลูกชายของเขาที่เสียชีวิตไป
เนื้อเพลงก็นั่นล่ะ ... "เขาจะจำเราได้ไม๊ ถ้าเจอกันอีกครั้งบนสวรรค์"

ทำให้นึกถึง อากง ของไนท์ ^^
ท่านเพิ่งจะจากเราไปเมื่อปลายปีที่แล้วนี่เอง

ความจริงแล้ว ไนท์อาจจะไม่ได้สนิทอะไรกับท่านมากมาย
แต่ปีหลังๆ ....... หลังจากที่ท่านต้องป่วยมาตลอด 12 ปี
มันก็ทำให้ไนท์ได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่ท่านต้องเผชิญ
ก็รู้ว่า ... ที่ไนท์คิด อาจจะเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ท่านต้องเจอ
แต่ทุกครั้งที่เห็นท่าน .. ไนท์ก็ต้องน้ำตาซึมทุกทีไป

เมื่อท่านเสีย ... เพลงนี้จึงกลายเป็นเพลงที่ไนท์ทนฟังไม่ค่อยได้อีกเพลง
Sensitive จริงๆเลยเรา = ="

:
:

ความจริงไม่ใช่เรื่องที่ควรจะมาเขียนอะไรในนี้
เพราะ เขา ไม่ชอบให้พูดถึงเท่าไหร่
แต่คราวนี้ขอเถอะนะ ... T^T มันใกล้เข้ามาทุกทีๆ

อีกไม่ถึงเดือน เขา ก็จะบินลัดฟ้าไปเกาหลีแล้ว
ใช่ว่าไนท์จะเห่ออะไรกับประเทศนี้มากมายนะ
แต่เห่อเพราะว่่า เขา ได้ทุนไปเรียนนี่ล่ะ

ทุนนี้กินระยะเวลา 9 เดือน
มี คนจาก Exteen บอกว่าให้มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ ^^
จาก "ตั้ง 9 เดือน" ให้เหลือ "แค่ 9 เดือน"
มันก็ไม่นานหรอก ยังไม่ถึงปีเลย ฮ่าๆๆ

เวลาเดินทาง จะเป็นช่วงที่ MUIC กำลังสอบ Final พอดี
แต่ยังไง ... ถ้าเป็นไปได้ ก็จะไปส่งให้ได้

ทุกครั้งที่ไนท์ถามอะไร เขา จะบอกว่า "แล้วแต่สิ" ไม่ก็ "ตามใจ"
แต่พอคราวนี้ถามว่า "อยากให้ไปส่งไม๊"
เขา ตอบมาว่า "เอาสิ"

แอบปลื้ม TwT ยังไงๆ ก็จะพยายามไปส่งให้ได้ๆๆ

มันก็แอบใจหายนะ ... เคยไม่เจอกันนานสุดคือ แค่ 1 อาทิตย์
แต่นี่จู่ๆมันก็จะกลายเป็น เดือน*9 ซะงั้น .... T-T

ดังนั้นคิดว่า ... เพลงที่จะทำให้ฟังแล้ว ร้องไห้เพลงต่อไปคือ
มีแต่คิดถึง ของ ป๋าเบิร์ด

:
:

นอกจากเพลงที่กล่าวถึงข้างต้น
ยังมีเพลงอื่นๆที่บางทีอารมณ์คล้อยตามในช่วงๆนั้น
สะกิดต่อมน้ำตาให้แตกอีกหลายต่อหลายเพลง

แต่พอร้องไห้เสร็จแล้ว
มันก็รู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อย ^^
สำหรับไนท์ การร้องไห้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย
เข้าข้างคนที่ร้องไห้ง่ายอย่างตัวเองหน่อย 555+

บางทีมันก็เป็นการดีที่ได้ระบายอะไรที่อยู่ในใจออกมา
การเขียน Blog นี่ก็คล้ายๆกัน ^^"
จะพยายามไม่เขียนอะไรให้มันเหมือน Diary มากไป
แต่จะพยายามได้แค่ไหนกันหว่า = ="

แล้วคนอื่นๆ มีเพลงที่สะท้อนความรู้สึกแบบนี้บ้างรึเปล่าคะ

xoxo

PS. มีคนถามว่า ทำไม Blog ไม่ค่อยยาวกับเขาเท่าไหร่เลย
ก็เพราะว่าเป็นคนสายตาไม่ดี ไม่ชอบอ่านอะไรยาวๆในคอม
เลยติดนิสัยเขียนไม่ให้ยาวมาด้วยซะงั้นเลย ฮ่าๆๆ