ลูกสาวนายช่าง*

เกาหลีวันที่ 6
ไม่ได้แย่ ชอปหมดไปหลายแสนแล้ว 555+
แสนวอนนะ แสนบาทคงโดนฆ่าทางไกลละ

พักนี้ก็พยายามจะจำภาษาเกาหลีบางคำ
จะพยายามหัดใช้บ้าง พึ่งเพื่อนมานาน ฮ่าๆๆ

วันนี้คิดถึงแม่ T______T
เป็นแบบนี้ทุกทีเวลาอยู่ไกลกันแบบนี้
ไนท์ไม่ใช่ว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเค้า ใช่ว่าไม่เคยห่างกันแบบนี้
แ่ต่ก็นะ ยังไงๆ เค้าก็คือคนที่อยู่กับไนท์มาตลอดตั้งแต่เกิดนี่

ปรกติแม่ไนท์เป็นประเภทที่จะ Low-tech มาก
ไม่ใช้ Internet ไม่รู้วิธี Chat หรือใช้โปรแกรมอะไรมากมาย
จนไนท์จะมาอยู่เกาหลี เค้าเลยอยากจะใช้
จะได้คุยกับไนท์โดยที่ไม่ต้องเสียเงิน

เมื่อกี้ แม่ไนท์ก็ทักมา พิมพ์มาอย่างยากลำบาก
เพราะว่าแป้นพิมพ์เครื่องน้อง ภาษาไทยแทบจะหลุดหายไปหมดละ
เค้าก็ยังอุตส่าพิมพ์ นานหน่อย แต่ก็จะคุยให้ได้
แม้ว่าจะไม่มีเรื่องคุย แต่เห็นไนท์ตอบไป เค้าก็รู้สึกดี

ไนท์เลยบอกเค้าว่า ไว้ไนท์ได้การ์ดแล้วโทรหาก็ได้
เค้าก็บอกว่า ไม่เป็นไร ให้เค้าเล่นบ่อยๆจะได้เก่งๆไง

ไนท์อ่านแล้วแบบ ไนท์ร้องไห้
เค้าพยายามทำทุกอย่างเพื่อลูกมาตลอด
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่อะไร แต่ไนท์ก็ร้องไห้อยู่ดี

ไนท์รักแม่มากกกก จริงๆนะ
แค่อาจจะไม่ค่อยแสดงออกเท่านั้นเอง

ยังไงเค้าก็แม่ไนท์ และยังไงไนท์ก็ลูกเค้า
ในที่สุด ไนท์ก็ยังต้องการเค้า ไนท์ไม่ปฎิเสธเลย

: )

ก็ในสายตาเค้า ไนท์ยังเด็กเสมอ
ในความคิดไนท์ กับเค้าไม่ว่าจะยังไง ไนท์ก็ยังเด็กจริงๆ
แต่เป็นเด็กที่เค้าพึ่งได้อย่างแน่นอน